فنچ

تکثیر ونگهداری فنچ+مهد و زادگاه فنچ ها+گونه های فنچ

فنچها پرندگانی جذاب خود جوش و کاملا بازیگوش هستن که زادگاه انان استرالیا و بعضی از کشورهای گرمسیری در شرق اسیا نیز میباشد از جمله هند و پاکستان مصرکه به تازگی نژادهای دیگری از این پرنده نیز وارد ایران شدند و در اکثر پرنده فروشیها عرضه میگردند.از انجایکه قدرت بدنی این پرنده در نگهداری در خانه خیلی بالاست و میشود از ان به عنوان گونه های مقاوم و کم هزینه در تمامی گونه ها نامبرد پس اگر تا به حال هیچگونه پرنده ای نداشته اید و میخواهید تجربه نگهداری پرنده را داشته باشین فنچ میتواند بهترین گزینش و راحترین پرنده برای نگهداری در منزل باشد. در زیر به گونه ها و اموزش و نگهداری از فنچ میپردازیم
برخی از گونه‌های آن نظیر فنچ راه راه بومی استرالیا می‌باشد وبرخی گونه‌های دیگر در مناطق وسیعی از اروپا پراکنده‌اند. همچنین گونه‌های دیگری از این پرنده را می‌توان در اندونزی و تیمورشرقی به صورت بومی و در آمریکا ، پرتغال و پورتوریکو بصورت رها سازی شده یافت. این پرنده در دشتهای باز با درخت و درختچههای پراکنده زیست میکنند. اما با مزاحمتهای انسان نیز کنار آمده و حتی در جاهایی که زیستگاهشان از بین میرود و جای آن را ساخته های دست بشر میگیرد نیز به زندگی ادامه میدهد. این پرنده شامل انواع گوناگونی است که توسط محققین ژنتیک یا تکثیر آن توسط دوستدارن این حیوان بوجود آمدند. عمر این پرنده به عوامل محیطی و ژنتیکی آن بسیار وابسته‌است. فنچ‌ها معمولاً پنج تا ده سال عمر می‌کنند، وبرخی معتقدند که تا یازده سال زنده می مانند، و یکی از پرورش دهندگان اظهار می‌دارد که فنچ وی تا دوازده سال عمر کرده و تا سه ماه قبل از تلف شدن ، تولید مثل می‌کرده ‌است. فنچ‌ها ازران قیمت بوده وبرخی از نژادهای کمیاب آن کمی گران تر از بقیه به فروش می‌رسند، به همین علت تهیه چند قطعه فنچ برای نگهداری در منزل کاری بسیار ساده و آسان است. معمولاً فنچ‌ها را از قاره آفریقا ، استرالیا و آسیا تهیه می‌کنند . فنچ‌ها پرندگان حساسی هستند و باید آن‌ها را از دود سیگار و یا بوهای تند آشپزخانه و یا مواد ضد عفونی قوی محافظت کرد. زیرا که این بوهای تند می‌تواند باعث مرگ و میر پرنده شود. فنچ‌ها نسبت به صحبت کردن و یا سوت زدن آدمی عکس العمل نشان داده و از این کار خوشحال می‌شوند ، اما متاسفانه قدرت تقلید صدا را ندارند

تولید مثل
یک جفت فنچ هنگامی که میخواهند لانه سازی کنند رفتاری را از خود نشان میدهند ، به این صورت که به شدت شروع به جمع آوری چیزهایی برای لانه سازی میکنند.بهتر است در این دوران کاغذ تکه تکه شده و شاخههای کوچک مثل چوب جارو یا برگ در اختیار آنها قرار داده شود.اگر آنها چیزی برای جمع آوری پیدا نکنند از پر و پوست دانهها استفاده خواهند کرد.هر چیزی میتواند برای ساخت لانه در گوشه قفس یا حتی در لانهای که صاحب پرندگان در اختیار آنان قرار داده و یا حتی در ظرف غذا انباشته شود.وقتی این رفتار از یک جفت فنچ دیده میشود که آنها باید یک لانه به بزرگی یک سیب یا پرتقال بزرگ فراهم کنند.این لانه همیشه باید در بالاترین قسمت گوشه قفس قرار بگیرد.این لانه باید مقابل ظرف غذا و در فاصله نزدیک و معمولی از چوبی که برای نشستن فنچها در نظر گرفته شده باشد.اگر این میله دور از لانه باشد فنچ نر روی آن نخواهد نشست و در طول دوران تخم گذاری فنچ ماده ترجیح میدهد بالای لانه بنشیند.در طول دوران لانه سازی هر دو وقتشان را در طول شب در کنار لانه صرف میکنند

وقتی لانه مورد قبول واقع شد و هر شب را در آن سپری کردند ، آنها اقدام به جمع آوری مقدار زیادی تکههای نرم برای کف لانه از برگ و رشتههای مثل نخ و شاخههای نرم میکنند.آنها موادی را ترجیح میدهند که یک جفت از آنها بیشتر از ۲٫۵ سانتیمتر طول نداشته باشد و از هر نوع و رنگی از مواد نرم استفاده میکنند.لانه با کوچکترین چیزهای ممکن که برای ساختن لانه مناسب هستند در یک هفته قبل از تخم گذاری بسته میشود.در هر دوره تخم گذاری بین ۳ تا ۱۲ تخم گذاشته میشود
فنچ نر و ماده ممکن است از ۳ تا ۱۲ تخم در دورهای که برای تخم گذاری فعال هستند بگذارند.جوجهها به ترتیب تخم گذاری سر از تخم در میآورند.معمولا یک یا دو تخم بدون آنکه جوجهای از آن بیرون بیاید باقی میماند تا والدین تغذیه جوجه ها را شروع کنند.لانه باید تنها به طور کامل به حال خود رها شود ، در واقع بعد از آغاز دوره تخم گذاری و تا زمانی که جوجه ها جرات کنند خودشان از آن بیرون بیایند ، نباید کاری به لانه پرنده داشت.چون ممکن است از روی تخم خود بلند شوند و دیگر روی آن ننشینند.مدت زمانی که تخمها گذارده شود تا اینکه جوجه ها جرات کنند از لانه بیرون آیند متغیر است ٬اما معمولا تخمهای خوب ۱۴ تا ۱۶ روز طول میکشد تا جوجه ها از آن بیرون بیایند و همچنین ۳ تا ۴ هفته از دنیا آمدن جوجه ها زمان نیاز است تا آنها از لانه بیرون بیایند.فنچ ها معمولا والدین بسیار خوبی هستند و با میل و اشتیاق به نوبت بر روی تخمها و همینطور بعد از آن کنار جوجه ها مینشینند و آنها را به نوبت تغذیه میکنند

تا وقتی که همه جوجه ها از لانه بیرون نیامدند و بدون وابستگی به پدر و مادرشان بر روی میله ننشستهاند ، لانه نباید از قفس خارج شود.بعد از بیرون آمدن همه جوجه ها ، فنچ مادر به سرعت برای دوره بعدی تخم گذاری به لانه بر میگردد.وقتی که ماده شروع به تخم گذاری میکند ، تنها جفت او اجازه خواهد داشت در لانه باشد.شروع دور بعدی تخم گذاری هنگامی که هنوز جوجه های قبلی در لانه باشند باعث میشود که استرس و فشار زیادی به پرندهها وارد شود.پرنده نر اجازه نخواهد داد هیچ پرندهای در نزدیکی لانه در هنگام تخم گذاری باشد.پرنده نر در این هنگام شروع به نزاع با سایر پرندگان و سر و صدا و حمله کردن به آنها میکند

آوازها و صداها

این پرندهها بسیار پر سر و صدا هستند.صدای آنها میتواند یک بییپ یا مییپ بلند باشد و در واقع صدای آنها تعداد کمی از این نوع صدا است.ریتم آواز در نرها پیچیدهتر است، و آواز هر نر متفاوت است.هرچند پرندهها صدایشان با دیگر اعضای خانوادهاشان یکسانیهایی دارد.و همه فنچها در یک چهارچوب خاص و یک ریتم خاصی آواز میخوانند.فنچ نر صدایش را با اختلافی کم به پسرش منتقل میکند.آواز تا دوره بلوغ ممکن است تغییر کند اما پس از آن در تمام طول عمر پرنده ثابت باقی میماند.تحقیقات علمی در موسسه «ریکن» در ژاپن اشاره کرده‌است که آواز خواندن در مادهها در واقع یک پاداش برای هیجان فنچ نر میباشد ، و باعث هیجانیتر شدن وی میشود
فنچ های نر توانایی آواز خواندنشان را در دوره بلوغ و زمانی که مادهها هنوز این توانایی را ندارند، بدست میآورند.علت این رشد متفاوت، جایی در دوران جنینی است که فنچ نر استروژن را تولید میکند ، که این هورمون در مغز شبیه تستسترون میشود ، که به پیشرفت سیستم اعصاب مورد نیاز برای آواز خواندن میانجامد.صدای آنها با تعداد کمی آواهای درهم شروع میشود.اما آنها دائم سعی و تلاش میکنند آواز خود را با آنچه از صدای پدرشان در خاطرشان مانده تطبیق بدهند ، و صدایشان بسرعت تکمیل میشود.در طول این مدت آنها آوازشان را با صداهایی که در اطرافشان میشنوند ، تکمیل خواهند کرد.همچنین از صدای آواز سایر نرهای نزدیک خودشان نیز الهام میگیرند
فنچهای نر از صدایشان تا حدودی برای یافتن جفت استفاده میکنند.و برای جفت گیری معمولا از یک صدای منظم بلند استفاده میکنند.همچنین فنچ ها یک صدای «هیس» در موقعی که قصد دفاع از محدوده خود را دارند از خود تولید میکنند
محبوبیت آنها به خاطر توانایی زیادشان در تولید مثل است و هر کسی میتواند از آنها جوجه بگیرد.و توانایی آنها در زندگی در مناطق خشک.این تواناییها باعث شده که فنچ به عنوان یک پرنده آواز خان خانگی مورد پسند عامه قرار بگیرد

تعیین جنسیت فنچ

تعیین جنسیت در گونه‌های مختلف فنچ از گونه‌ای به گونه دیگر متفاوت است در برخی از گونه‌ها نظیر فنچ راه راه رنگ وشکل پرنده نر وماده با هم تفاوت دارند ومی توان به راحتی از روی رنگ وشکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تمییز داد .در گونه فنچ راه راه میتوان به سادگی آنها را از هم تشخیص داد.فنچ های نر معمولا پرهای نارنجی روشنی بر روی گونهاشان دارند.و یک منقار سرخ رنگ(در مقابل منقار نارنجی ماده)و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص.در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان کننده جنسیت هست ، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ میشود یا اصلا از بین میرود.جوجه ها نیز معمولا شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آنها اختلاف دارند.جوجه های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده‌است.این اختلافها به علت جفت گیریهای مختلف بین انواع مختلف فنچها در یک مکان خاص که آنها در کنار هم نگهداری میشوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز میکند.به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسختتر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونههای نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر میشوند.همچنین فنچ های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی میشود. در برخی گونه‌های دیگر نر وماده کاملاً شبیه به هم بوده وامکان تعیین جنس مقدور نمی‌باشد برای مثال در فنچ طلایی علایم چندانی برای تشخیص نر وماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد ورنگ آن در پرنده ماده به رنگ روشن ودر پرنده نر به رنگ تیره تا مشکی است . فنچ های نابالغ رنگ شان تیره تر از فنچ های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ‌ها تیره تر است، شما می‌توانید به سن تقریبی آن‌ها پی ببرید. فنچ‌ها در سن شش ماهگی دارای پرهای کامل شده وجثه آن‌ها همانند جثه بالغ‌ها می‌شود

تغذیه و عادات
فنچ جزو پرندگان دانه خوار است و منقارشان برای پوست کندن دانههای ریز تناسب یافته‌است.فنچها ارزن را ترجیح میدهند ، اما تخم سایر میوهها را نیز میخوردند.همزمان که آنها ارزن را به عنوان غذای اصلی میخورند ، از خوردن میوه (خیار ، پرتقال ، انگور ، سیب و ، سبزیجات (کاهو ، سبزی خوردن و …) و تخم مرغ(مخصوصا هنگام تخم گذاری) لذت میبرند.آنها همچنین غذاهای زنده مثل کرم ارزن و یا سایر حشرات را نیز دوست دارند.آنها همچنین به شاخه کوچک ارزن نیز علاقمند هستند و یک یا دو پرنده یک شاخه کوچک را در عرض چند روز خواهند خورد.فنچها در خوردن بسیار حریص و شلوغ هستند ، مثلا دانه ها را به هر سو پخش میکنند.البته این رفتار کمک زیادی به تکثیر دانهها در طبیعت میکند.گذاشتن مقداری خاک در قفس یا ظرف کوچک آب برای استحمام آنها بسیار مفید است و پرندهها خود را در آنها تمیز میکنند

عموما در جهان نژادهای بسیاری از فنچ یافت می شود اما نژاد قفسی آن در جهان و در ایران

بیشتر 2 گونه است

  1. فنچ کامل سفید
  2. فنچ گور خری یا زبرا

تفاوت این دو گونه فقط فقط در ظاهر پرنده است مثلا گونه ماده فنچ در نوع زیرا خاکستری کامل است .

اما ماده در نوع سفید تمام بالهایش سفید است..

البته ممکن است فنچ سفید نیز دو رگه باشد و ژن زبرا آن پنهان باشد..

به هر حال بهترین انتخاب برای جفت گیری و نگهداری فنچ

به نظر بنده به صورت زیر است که زیباترین

جوجه فنچ ها را به شما می دهد …..

فنچ نر : گونه زبرا

فنچ ماده : گونه تمام سفید

فنچ گونه زبرا

ماده ی سفید

بهترین برای جفت انداختن

انواع فنچ مصری یا جاوا یا نرگسی


این اخرین نوع فنچ جاوا است که بسیار شبیه به نوع وحشی است ولی بدن آنها خاکستری است و در نگاه اول واقعا شبیه به نوع وحشی خود است که به نامPied نامیده می شود

انواع فنچ مصری


یکی دیگر از انواع فنچ های جاوا یا نرگسی یا مصری نوعCream یا Pastel Fawnاست

این نوع یکی از انواع گران ترین و کمیاب ترین فنچ هاست

بدنی سفید دارند با کلاه, دم و زیر شکم قهوه ای هستند

انواع فنچ
گونه‌های فنچ عبارتند از
فنچ راه راه
فنچ طوطی وار آبی رخ
فنچ بنگالی
فنچ نواری
فنچ جاوه
فنچ بلوطی
فنچ چاشنی
فنچ مونیای سر سفید
فنچ مونیای ملوکان
فنچ آوازه خوان
فنچ کشیش آفریقایی
فنچ سرخ زیبا


طرز تشخیص نر وماده به این گونه خواهد بود که فنچ نر دارای نوک قرمز پررنگ در اکثر مواقع دارای دولکه ی نارنجی تیره مایل به اخرایی دردوطرف گونه هایش دارد وبدن ان دارای خال های ریز در زیر بالشان هست که به جذابیت فنچ نر می افزاید.فنچ ماده نوک نارنجی فاقد نقش ونگارهای زیاد خواهد بود . فنچ هااگر باتغذیه مناسب روبرو شوند زمانی که به سن دو ماهگی می رسند بالغ می شوندوتوانایی تشکیل خانواده وجفت گیری را خواهند داشت.
جفت گیری وآماده شدن برای تولید مثل زمانی دیده خواهد شد که بهترین شرایط نگهداری را با موارد ذکر شده برای پرنده بدون هیچ گونه فضولی ومزاحمت برایشان ایجاد نمود برخی از فنچها ممکن است جفتی که شما برایشان انتخاب کرده اید را نپسندند بنابراین اگر یک جفت فنچ را بیش از سه ماه در محیط مناسب برای نگهداری با تغذیه ی مناسب نگهداری نمودید وعلاقه ی جنسی بینشان مشاهد ننمودید.

دیدگاهتان را بنویسید