Back to نوشته‌ها

بیماری اریزییل

باکتری که موجب اریزیپل می شود   در سراسر جهان پخش شده و یک بیماری  ناشی از خاک شناخته شده است. بیماری بیشتر در پرندگان ایجاد می شود. بوقلمون و خوک میزبان اصلی بیشماری به شمار می روند. بیماری در گله خوک که واکسینه نشده باشد شدید است.

موش ها و حشرات آلوده منبع عفونت ها محسوب می شوند. چند نوع از پرندگان به اریزپیل  حساس می باشند.  مانند بوقلمون و کبوتر و بعضی پرندگان دیگر.

راه انتقال :

عفونت از راه خراش و زخم های رایج وارد می شود. بیماری به خصوص در بوقلمون های نر بیشتر است. زیرا در اثر نزاع و زخم هایی که ایجاد می شد ,  میکروب وارد بدن می شود. پرندگان قفسی , مقاوم نیستند. در صورتیکه یک عده پرنده مبتلا شوند  تا 25%  تلفات خواهند شد.

 علائم کلینیکی :

کندی در حرکت ,  ضعف عمومی , بی اشتهایی , مدفوع سبز و زرد رنگ , کم شدن مقدار مدفوع که بستگی به حالت و شدت افسردگی دارد , از علائم و آثار بیماری  هستند. مبتلایان به هم می چسبند  و کله خود را روی سینه نگه داشته , چشم ها را می بندند. وضعیت دم نسبت به نوع پرنده و حساسیت آن فرق می کند.

کونژنکتیویت یکی از علائم اریزیل در مرغ عشق است. پرنده میل به پرواز ندارد و ترجیح می دهد  که چرخ بخورد و نوک و منقارهای خود را با تور و سیم و غیره تمیز کند.

 تشخیص :

با کالبدگشایی و آزمایش  باکتریولوژی  امکان پذیر  است . آنهائی که بهبود می یابند , امنیت کامل پیدا می کنند.

 معالجه :

تجویز پنی سیلین به مدت طولانی , مدیریت مناسب و رسیدگی به غذا , آب و کلسیم  , بیماری را درمان می کند. باید توجه کرده تمام پرندگانی که در تماس با بیماری بوده اند باید معالجه شوند.  اگر درمان  نتیجه نداد , باید از اکسی تتراسایکلین  استفاده کرد که قطعاً  جواب می دهد جهت مقابله با این بیماری واکسن هم موجود است

اشتراک گذاری این نوشته

Back to نوشته‌ها